Στα σκοτάδια παρακαλάς για έλεος!

Στα σκοτάδια τρέχει η ψυχή σου μακριά, μακριά από την αλήθεια των ονείρων σου. Χορεύει ο πόνος σε μία πίστα από κόκκινη, υγρή λεπίδα , καθώς γελάει σαρκαστικά στο φως που ξημερώνει! Αγνόησε το φως, έρχονται τρέχοντας οι σκιές των περασμένων και σβήνουν τη συνείδηση ξεσκεπάζοντας τα δάκρυα….

Ένα ακόμη βράδυ να κοιτάζω τον ουρανό πάνω από την μαύρη θάλασσα καθώς τα φαντάσματα των καραβιών πλησιάζουν απειλητικά… Δεν με φόβιζε η νύχτα, δεν με φοβίζει η σκιά του ηλιοβασιλέματος, έχω μάθει από παιδί να χαζεύω τις νεράιδες στης πηγές του ποταμού, όταν πήγαινε να κλαρίσω έλατο. Καθόντουσαν όλες μαζί , άλλες με ξέπλεγα μαλλιά πάνω σε κορμούς βουτώντας απαλά τα δάχτυλα τους στο δροσερό νερό, άλλες να ξεπλένουν τα χρωματιστά ρούχα τους μέσα στην άκρη του καταρράκτη, ημίγυμνες με πλεγμένα τα λαμπερά μαλλιά τους. Όλες μαζί να τραγουδούν όμορφες μελωδίες και να καλούν απαλά κάθε περιπλανώμενο!

Άλλοτε δίπλα στη φωτιά , να μένω ξάγρυπνη ακούγοντας τα μουρμουρητά των καλότυχων που προσπαθούσαν να παρασύρουν τους κοιμισμένους άντρες , αιωνίως στην συντροφιά τους. Οι πιο θαρραλέες να πλησιάζουν στο αχνό φως της μισοσβησμένης φωτιάς και να πλέκουν πλεξούδες στα άλογα, πλεξούδες που μέναν άλυτες μέχρι την κοπή τους και μετά σαν στάχτη χανόντουσαν στον αέρα….

Αυτά τα στοιχειά όμως είναι άλλο, έρχονται από απάτητα βάθη, ψυχές ναυτών , αδικοχαμένων και αιώνιων καταδικασμένων. Έρχονται να ρουφήξουν την χαρά και να αφήσουν πόνο, θλίψη , φόβο. Έρχονται με την ομίχλη, να σκιάζει κάθε ίχνος φωτεινότητας, να σε αρπάξουν στη συντρόφια τους. Κάθε βράδυ ένας από εμάς πάει κοντά τους, να δοκιμάσει το χαρτί του στο πόκερ και την αντοχή στο καυτό ουίσκι τους!

Ακούω ακόμη έναν να βουτάει, και οι σκιές γύρω μου να γελούνε….

ΧΑΜΕΝΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ (στον Πασχάλη...)

Μια δέσμη φωτός κυνηγάει στον ουρανό
Στη μαύρη μέρα του Αυγούστου
Να γεμίσει με ήλιο την ημέρα, τη θάλασσα
Καθώς τα σύννεφα προετοιμάζονται για πνιγερό κλάμα

Μια πράξη, που θα φέρει ζωή στο σκοτάδι
Χαρούμενη νότα στα πένθιμα ακούσματα
Στίχοι, που στις ψυχές έχουν γραφεί
Και τις σελίδες τους απομακρύνουν στο φεγγαρόφωτο

Αυγουστιάτικο γέμισμα στην ασημένια νύφη
Κάλεσμα για ένα όνειρο, μια μικρή ελπίδα
Μέσα στη γιορτή η προσμονή να μεγαλώνει
Και ο καιρός να αργεί να ταφεί στο κρεβάτι του

Το δάσος ο σύντροφος εκεί να ακούει
Κάθε λυγμό, κάθε παράπονο τρυφερό
Το περιστέρι, που φέρνει κάθε μήνυμα κρυφό
Και απάντηση να περιμένει, να επιστρέψει πίσω

Και ο θεριστής φεύγει, παραχωρώντας μια θέση
Στους παραμυθάδες, μια μούσα να εμπνευστούν
Καθώς τα δύο γίνονται ένα ξανά, μια ιστορία
Ανάσα στους δύσκολους χαμένους χρόνους

Το πρώτο δάκρυ του καθάριου ουρανού
Δροσιά μιας συνάντησης που είχε ζωγραφιστεί
Χρώματα να γεννιούνται στον πρώτο Σεπτέμβρη
Παλμοί να αρχίζουν τα ποιήματα στην χρυσή λύρα

Χρόνος να γίνουν μια φορά επιθυμητά
Όταν το καλοκαίρι θα σβήσει αργά, σιγανά
Ο Αύγουστός θα αγγίξει την ενωμένη σκιά γλαφυρά
Θα την αφήσει να μείνει εκεί, μια φορά αληθινά...

ΙΕΡΗ ΠΥΛΗ(αφιερωμένο στην επιθυμια : δ.γ.η.)

Στολίδι ουρανού, μέσα στο μυαλό

Απέραντο μεγαλείο, μα τόσο οικείο

Όμορφο κάλεσμα, σε ταξίδι μαγικό

Δεχτική απάντηση, σε αναγκαίο στοιχείο

Ξεχασμένα αισθήματα, ζωντανά μια φορά

Χάδια και φιλιά, τόσο τρυφερά

Αναρίγηση, της κάθε σπιθαμής ύλης

Μια λέξη, κλειδί ιερής πύλης

Λησμονιά ,για κάθε τι υπαρκτό

Πράξεις ανίερες, καθαγιασμένες στη φωτιά

Λεπτά χαραγμένα, σε τετράδιο κρυφό

Αίνιγμα, λύση σε ανοιχτή καρδιά

6 ΙΟΥΛΙΟΥ 2009
POWERLESS POWER

Σε αγαπάω, (είναι ένα ψέμα)

Ξυπνάει πάθη
Κατακτάει λάθη
Κάθε χάδι
Για μία χάρη

Στρωμένος πόνος
Στο κρεβάτι του ονείρου
Φως στο χώρο,
Καλυμμένο από άμορφο σκοτάδι

Μύθος ή παραμύθι
Του ίδιου του Ομήρου
Σκηνή σε πράξεις
Μιας παράστασης θεάτρου

Ηθοποιοί που χάνονται
Και δεν ξανά παίζουν
Καθοδηγητής ο χάρτης
Ενός μονάχου άστρου

Αγάπη δυνατή
Αδιέξοδο στο μυαλό
Τρελή παντοτινή
Ανάξια για κάτι αληθινό

Αφιερωμένο...

24 ΙΟΥΝΙΟΥ 2009
POWERLESS POWER