ΧΑΜΕΝΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ (στον Πασχάλη...)

Μια δέσμη φωτός κυνηγάει στον ουρανό
Στη μαύρη μέρα του Αυγούστου
Να γεμίσει με ήλιο την ημέρα, τη θάλασσα
Καθώς τα σύννεφα προετοιμάζονται για πνιγερό κλάμα

Μια πράξη, που θα φέρει ζωή στο σκοτάδι
Χαρούμενη νότα στα πένθιμα ακούσματα
Στίχοι, που στις ψυχές έχουν γραφεί
Και τις σελίδες τους απομακρύνουν στο φεγγαρόφωτο

Αυγουστιάτικο γέμισμα στην ασημένια νύφη
Κάλεσμα για ένα όνειρο, μια μικρή ελπίδα
Μέσα στη γιορτή η προσμονή να μεγαλώνει
Και ο καιρός να αργεί να ταφεί στο κρεβάτι του

Το δάσος ο σύντροφος εκεί να ακούει
Κάθε λυγμό, κάθε παράπονο τρυφερό
Το περιστέρι, που φέρνει κάθε μήνυμα κρυφό
Και απάντηση να περιμένει, να επιστρέψει πίσω

Και ο θεριστής φεύγει, παραχωρώντας μια θέση
Στους παραμυθάδες, μια μούσα να εμπνευστούν
Καθώς τα δύο γίνονται ένα ξανά, μια ιστορία
Ανάσα στους δύσκολους χαμένους χρόνους

Το πρώτο δάκρυ του καθάριου ουρανού
Δροσιά μιας συνάντησης που είχε ζωγραφιστεί
Χρώματα να γεννιούνται στον πρώτο Σεπτέμβρη
Παλμοί να αρχίζουν τα ποιήματα στην χρυσή λύρα

Χρόνος να γίνουν μια φορά επιθυμητά
Όταν το καλοκαίρι θα σβήσει αργά, σιγανά
Ο Αύγουστός θα αγγίξει την ενωμένη σκιά γλαφυρά
Θα την αφήσει να μείνει εκεί, μια φορά αληθινά...

ΙΕΡΗ ΠΥΛΗ(αφιερωμένο στην επιθυμια : δ.γ.η.)

Στολίδι ουρανού, μέσα στο μυαλό

Απέραντο μεγαλείο, μα τόσο οικείο

Όμορφο κάλεσμα, σε ταξίδι μαγικό

Δεχτική απάντηση, σε αναγκαίο στοιχείο

Ξεχασμένα αισθήματα, ζωντανά μια φορά

Χάδια και φιλιά, τόσο τρυφερά

Αναρίγηση, της κάθε σπιθαμής ύλης

Μια λέξη, κλειδί ιερής πύλης

Λησμονιά ,για κάθε τι υπαρκτό

Πράξεις ανίερες, καθαγιασμένες στη φωτιά

Λεπτά χαραγμένα, σε τετράδιο κρυφό

Αίνιγμα, λύση σε ανοιχτή καρδιά

6 ΙΟΥΛΙΟΥ 2009
POWERLESS POWER

Σε αγαπάω, (είναι ένα ψέμα)

Ξυπνάει πάθη
Κατακτάει λάθη
Κάθε χάδι
Για μία χάρη

Στρωμένος πόνος
Στο κρεβάτι του ονείρου
Φως στο χώρο,
Καλυμμένο από άμορφο σκοτάδι

Μύθος ή παραμύθι
Του ίδιου του Ομήρου
Σκηνή σε πράξεις
Μιας παράστασης θεάτρου

Ηθοποιοί που χάνονται
Και δεν ξανά παίζουν
Καθοδηγητής ο χάρτης
Ενός μονάχου άστρου

Αγάπη δυνατή
Αδιέξοδο στο μυαλό
Τρελή παντοτινή
Ανάξια για κάτι αληθινό

Αφιερωμένο...

24 ΙΟΥΝΙΟΥ 2009
POWERLESS POWER

ΜΑΥΡΟ ΣΠΙΤΙ

Καθώς φεύγει μία ακόμη παράσταση, πεθαίνω

Κοιμάμαι στα κρύα σεντόνια του υγρού τάφου

Οικείος ο θάνατος , περισσότερο από τη ζωή

Η λησμονιά, η λήθη. Ξέφτισαν τα ίχνη των αναμνήσεων

Θέατρο με ευτυχία, θέατρο με μακάβριο τέλος

Πόρτα στο διαφορετικό, στο αλλιώτικο, στο άγνωστο

Το κλειδί της θέλησης , χαμένο στα σκοτάδια

Και συντροφιά ο μαύρος ιπτάμενος φίλος

Οδηγία ή προσταγή, οι ίδιες επιθυμίες ;

Απόγνωση χαραγμένη σε κάθε προσώπου έκφραση

Μοναδική ειλικρίνεια στη νεκρική ηρεμία

Εχεμύθεια στα περασμένα, στα ξεχασμένα

Έρχεται ο καιρός που η πλάκα ξανανοίγει

Βαρύ μάρμαρο, λευκό στο αιώνιο γάμο

Η αυλαία σηκώνεται, πράξεις… τέλος, πάλι το ψέμα

Επιστροφή στα λόγια των ατέρμονων λέξεων

Μόνη αίσθηση η γαλήνη του ανυπόστατου παραδείσου

Ανίκητη προσμονή του ατομικού μοναχικού τόπου

Τέλος στη σκηνή, τρέξιμο πίσω στο κενό

Ένα φιλί στο παγερό, απόμακρο πεπρωμένο

6 ΜΑΙΟΥ 2009
POWERLESS POWER